بن زيد را مجاز از ناحيه مقدسه حضرت مولانا و مقتدانا كميل بن زياد نخعى مىداند « 1 » و حضرت مولانا ابو المفاخر يحيى باخرزى نيز عبد الواحد بن زيد را مجاز از مولانا كميل بن زياد مىداند « 2 » گمان نرود هر چه تحقيق و بررسى محققى عميق باشد از آنچه خود بزرگان دربارهء انتساب خويش مرقوم فرموده‌اند ترجيح داشته باشد . چنان كه ملاحظه فرموديد شيخ شهيد نجم الدين كبرى در فرمان خلافت سه تن از جانشينان خود مرقوم فرموده‌اند عبد الواحد بن زيد در حوزهء علمى حسن بصرى شركت مىفرمودند و در علم ظاهر شاگرد او محسوب مىشدند لكن خرقهء ارشاد از حضرت مولانا و مقتدانا كميل بن زياد نخعى دريافت داشته‌اند . ادامه طريقت عليه علويه كميليه ادهميه و چشتيه اين طريقت از ناحيهء عبد الواحد بن زيد « 3 » خرقه‌دار حضرت كميل بن زياد نخعى روحى له الفداء جارى شده است از حضرت مولى الموالى على امير المؤمنين به حضرت كميل بن زياد نخعى به مولانا شيخ عبد الواحد بن زيد به فضيل عياض به ابراهيم ادهم به خواجه حذيفه مرعشى به خواجه هبيرهء بصرى به خواجه على ممشاد دينورى به خواجه اسحاق چشتى به ابو احمد ابدال چشتى تمامى صورت مشايخ در طرايق الحقائق ضبط است « 4 » از اين طريقت انشعاباتى پديد آمده از خواجه ابو محمد چشتى كه جانشين خواجه ابو احمد ابدال چشتى است « 5 » طريقت ديگرى به اين

--> ( 1 ) در مجموعهء سخنرانيها و مقاله‌ها دربارهء فلسفه و عرفان اسلامى ص 163 ( 2 ) اوراد الاحباب ص 27 ( 3 ) تذكره صبح سعادت ص 100 و سلسله مشايخ صوفيان نسخهء خطى 3167 ص 254 دانشگاه تهران و شرح احوال و رسائل و مكاتيب امير سيد على همدانى ص 155 و جامع السلاسل ج 1 قسم 1 ص 73 روضات الجنان و جنات الجنان ج 2 ص 97 و 253 و اصول تصوف ص 201 و تحقيق در احوال و آثار نجم الدين كبرى ص 32 و تحقيق در احوال و آثار سيد محمد نوربخش ص 66 و رياض السياحة ص 341 و مدارك زياد ديگر ( 4 و 5 ) طرايق الحقائق ج 2 ص 149